Michel Bestaat

@michelbestaat.thereforeiam.eu

3138 Followers 580 Following

boeken | literatuur | filosofie | taal | hacker | lol | steekt de draak | Creator of @skywalker.thereforeiam.eu and @spiralfun.thereforeiam.eu

Amsterdam-Rijnkanaal, daarnaast een fietspad en aan weerszijden bomen. Alle lijnen op de foto lopen naar het verdwijnpunt aan de horizon.
Menu of a pinned feed in Skywalker
Go board with black and white stones
Theater: Sunday in the Park with George
Architectuur van Hundertwasser
Schilderijj van Hundertwasser (Elisabeth, je moet AI maar vragen wat hier te zien is)
We moeten een huis hebben om dezelfde reden als waarom we moeten schrijven. De alledaagse beleving is nooit genoeg: het is niet genoeg om de wereld waar te nemen zoals ze is, het is niet genoeg om onze contouren aan te passen aan haar oppervlak. We moeten, uitgaande van haar en onze realiteit, een visioen creëren, een mengeling van kleuren, geluiden, geuren, emoties. Op dezelfde manier kunnen we de wereld niet in haar pure vormn bewonen door simpelweg de plek te zoeken die de minste ruimte inneemt. De
Sun, Earth & Moon Size Comparison
Der Zaun Armando
Count Binface vs Nigel Farage
Zo vies, de binnenkant lijkt op stamppot Liz (8) doe je bepaald geen plezier met friet PAG 5
Merel baddert in een bak water
Merel op de grond in een open ruimte onder de hortensia's.
Some affluent households in Jakarta do purchase a second car with alternating odd or even license plates to bypass the city's odd-even traffic restrictions, though opinions and discussions on platforms like Reddit show mixed views on how widespread this practice truly is compared to general rising vehicle ownership.
Landschap met bomen Félix Vallotton 1911
English post with language tags for Portuguese and Shqip
Je kocht Maat 36x32 een jaar geleden We raden je aan een maat groter te bestellen
Violator Depeche Mode
Boek Afscheid van Zsömle László Krasznahorkai
Boek Infinite Jest David Foster Wallace
Japans kookboek Izakaya
Gestalt Armando
Het enige probleem was dat het appartement volledig lee was. Er was niets: geen bed, geen matras, geen stoel, geen bord of vork. Niets. Geen enkel voorwerp dat onze huizen en hotelkamers vult. Ik had me voorgesteld dat ik in een ruimteschip zou gaan wonen, maar bevond me nu in het vacuüm van de ruimte. Ik had niet genoeg geld om het appartement in te rich. ten en ook niet om in een hotel te gaan zitten, ik kende niemand in de stad en woonde zo een week lang niet in een echt huis, maar in een platonisch idee van ruimte., Het was voor mij de belangrijkste ervaring van de afgelopen jaren. In die dagen begreep ik dat ruimte in zijn pure geometrische vorm fysiek onbewoonbaar is. Ik had een huis waarin de meest elementaire handelingen van het leven onmogelijkwaren. Je kon er onmogelijk slapen omdat de vloer te hard en te koud was: daar waren dekens, een kussen, een pyjama en vooral een matras voor nodig. Ik had spullen nodig, geen ruimte. Ook werken kon niet: dan zou ik een tafel, een stoel, een computer en een lamp nodig hebben. Spullen. Eten was onmogelijk: ik kon niet koken omdat er geen pannen waren, Voedsel met blote handen hanteren was onmogelijk zonder messen, vorken of lepels. Het was vooral onmogelijk om er lang te blijven: leegte aanschouwen is obsceen, ondraaglijk, oorverdovend. In feite is de huisvorm - de vloer, het dak, de muren- per definitie onbewoonbaar. Hij is een abstractie: in plaats van zich te baseren op de realiteit
Oekraïne moet het met zijn goedkope drones opnemen tegen steeds meer en almaar geavanceerdere Russische raketten
Nice GIF by MOODMAN
Plant met wielen bloemen
Herakles in gevecht met Hydra.
opgesloten in een bovenaardse ruimte die we met wisselend succes ziel, psyche of geest hebben genoemd. We proberen al eeuwenlang te begrijpen hoe deze identiteit zich manifesteert in de anatomie en fysiologie van onze lichamen. Toch is het ik geen kwestie van ziel of lichaam. Het is altijd de dynamiek van de wereld: het is altijd de hele planeet die ik' zegt, in ieder van ons. Een huis is het ik niet langer als een uniek privégegeven van één enkel subject of één enkel lichaam, maar als een gemeenschappelijke maalstroom die een reeks subjecten, een reeks dingen en een plek op de wereld doorkruist. Het is het moment waarop het subject werkelijk onderdeel wordt van de wereld en waarop de wereld een uniek en onmisken- baar gezicht krijgt. Elk huis is slechts het tellurische bewijs van het feit dat we, om ik te kunnen zeggen, een wereld nodig hebben, een omringende ruimnte, dingen, mensen die samen met ons in het complot zitten en met wie wij in het complot zitten; het ik is die maalstroom waarin lichamen en geesten een ogenblik lang proberen aan elkaar te wennen. Elke keer dat we verhuizen, toont het ik zich zo- als het is: een catalogus van een mogelijke en gedeelde wereld. Het maakt niet zoveel uit of die bestaat uit dingen of emoties. Daarom is verhuizen soms zo moeilijk: het betekent alles overdenken wat we nodig hebben om ik te zeggen. En juist op dat moment bedenken we vaak een manier om ons te ontdoen van een deel van de wereld dat niet meer van ons is. Toch kunnen we ons ook in dit geval : nooit losmaken van de
HOME IN DIT HUIS Hebben we PLEZIER MAKEN WE FOUTEN Zeggen sorry Beginnen we OPNIEUW Worden boos VERGEVEN WE Geven we KNUFFELS Horen we bij elkaar Hebben we LIEF
We doen allemaal alsof we het niet weten maar niemand van ons woont daadwerkelijk in een stad. Niemand kan dat, want steden zijn letterliik onbewoonbaar. We kunnen er oneindig veel tijd door- brengen, er hemelse of a fschuwelijke momenten bele- ven. We kunnen een tussenstop maken op kantoor en langs winkels zwerven, door het doolhof van straten en zijstraatjes slenteren of tijd doorbrengen in thea- ters en bioscopen, op terrasjes zitten en in restaurants eten, door stadions rennen en in zwembaden zwemmen. Maar vroeg of laat moeten we terug naar huis, want het is enkel en alleen dankzij een huis dat we op deze planeet wonen. De vorm is niet van belang: het kan een hotel zijn of een appartement, een kamer waar net een bed in past of een wolkenkrabber, een rommelig berghok, een schamele graanzolder of een schitterend prinselijk paleis, het kan gemaakt zijn van steen of van een dierenhuid die je kunt opvouwen en meenemen. Maar daaronder, daarbinnen, achter de stad is altijd een huis dat ons in staat stelt om er te wonen. Het leven dat probeert samen te vallen met de stedelijke ruimte, om daar zonder bemiddeling in te wonen, is gedoemd te sterven. De enige echte stedelijke burger is de dakloze, de zwerver; het kwetsbare le- ven, het leven dat per definitie blootstaat aan de dood. Het is altijd en alleen via de bemiddeling van een huis dat we in de stad zijn. Of het nu gaat om Parijs, Berlijn, Tokio of New York: ik kon alleen maar leven in de steden waarin ik heb gewoond dankzij slaap-
In deze denkbeeldige cartografische biografie zou een bijzondere positie zijn weggelegd voor Crotone, de stad in Groot-Griekenland, in het huidige Calabrië, waar Pythagoras in 532 voor Christus zijn School stichtte. Het verhaal gaat dat de filosofie hier haar ironische, nooit vertaalde naam vond. Philosophia bete- kende in de taal van die tijd iets dat het midden hield tussen de zucht tot kennis en een soort dilettantisme van iemand die weigert erkend te worden als 'expert'.
Boek Filosofie van het huis Emanuele Coccia
Schilderij De dood van Socrates Jacques-Louis David
Schilderij Maria Magdalena in extase Artemisia Gentileschi
Soft Construction with Boiled Beans (Premonition of Civil War) Dali
Waaron heeft het stille meisje een kattenstaart...
Ezel in woonkamer
Winterkoninkje op tak
Japans kookboek: Izakaya
Boeken Zabor, Kamel Daoud Contrapposto, Dave Eggers
ONE DOES NOT SIMPLY SAY "VRIEND"
Briefje: dank voor het strak parkeren 0 1